Woensdag 8 augustus - naar Jacob Lake

Na een heerlijk pancake ontbijt op de camping vertrokken we richting Jacob Lake. Het was niet ver rijden. Aan het einde van de ochtend waren we in Kanab, waar we eindelijk weer in een flinke supermarkt boodschappen konden doen. Met vers brood vooral!

Het was niet ver meer naar Jacob Lake, waar we bij de Javob Lake inn stopten om te  tanken en... te testen of de wereldberoemde  “thick shakes” terecht zo wereldberoemd waren. En jawel, ze konden onze goedkeuring krijgen!

Vandaar was het nog een paar luttele kilometer naar de campground, Jacob Lake RV. Een eenvoudige campground, maar wel fully hooked up. Douchen kan alleen met muntjes, maar eigenlijk gingen ze er wel vanuit dat we dat gewoon in onze camper deden. De toiletten zijn hier ook gewoon dixies en er wordt nadrukkelijk gevraagd zuinig te zijn met water. En... geen wifi! Lekker rustig, maar niet iedereen deelt die mening ;-). We liepen al een aantal dagen achter met de reislogger en om deze reden kwamen daar nog twee dagen bij.

De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam en de plaatsen best ruim en met veel schaduw. Na een soort van lunch (pancakes en milkshakes vullen best aardig af), maakten Hans en Petra een wandeling door de omgeving. De camping ligt in Kaibab plateau national forest. Om de hoek was een bezienswaardigheid: een “authentic ranger cabin”, een boswachterswoning uit de tijd dat het gebied nog te paard gecontroleerd en onderhouden werd. Verderop in het bos waren er op verschillende plekken een soort kampvuurplaatsen te zien, met open plekken, alsof daar tenten of RV’s konden staan. Op een zo’n vuurplaats lagen nog de ruggegraat, ribben en schedel van een dier (hert???), alsof er spareribs waren gegrild. Apart was ook het bord langs de weg aan weerszijden van de ingang van de campground: “no shooting next mile”. 

Bij de receptie informeerden we of je inderdaad zomaar in het bos een kampvuur mocht maken. Ja, dat klopte, maar dan wel tussen stenen. Het advies was om een grote jerrycan water mee te nemen (die stonden klaar rondom de kraan). We konden een rooster lenen van de campground.

En dus reden we het bos in met onze camper en hebben we midden in het bos een kampvuur gemaakt en heerlijke hotdogs geroosterd. Toen het donker was maakten we het vuur uit en reden we de camping op. Qua tijd waren we een beetje van slag. Jacob Lake ligt in Arizon en daar doen ze niet aan zomertijd. Het is er dus een uur vroeger dan in Utah. Onze volgende stop, Zion, ligt echter wel in Utah. We hielden dus het Utah ritme aan, qua tijd, maar moesten wel rekening houden met de Arizonatijden. Quiet hours op de campground bijvoorbeeld.

Rondom de camper zoemden een aantal enorme motten. Dat, en het feit dat het wat frisjes was, maakte dat we er op tijd in lagen, zeker voor Arizona begrippen.