Zondag 12 augustus - Naar Las Vegas

'S ochtends lieten we het relatief rustige en vooral vredige Zion achter ons en gingen we op weg naar Sin City. Na een kleine pitstop in Hurricane om de laatste boodschappen te halen, reden we de woestijn in.
Rond kwart over 11 zagen we na 2,5 uur van leegte, de welbekende hoge hotels van "the strip" uit het zand oprijzen. We namen de toeristische route over de strip waar we ons (opnieuw) vergaapten aan de grote proporties van absurdheid in Las Vegas. Onder andere de Eiffeltoren, het vrijheidsbeeld, een piramide, half Venetië en het Colosseum werden al gespot.
We reden door naar de Las Vegas Premium Outlets vlakbij de campground waar we lunchten op de foodcourt en er geshopt werd. Na een uurtje waren Leon en Rens het winkelen zat en besloten een uber te nemen om alvast de strip te verkennen.
De rest bleef over en reed rond half 4 richting McCarran airport om Dylan, de laatste aanvulling op de groep te halen.
Het was gokken welke terminal we moesten hebben want dat stond nergens aangegeven en helaas kozen we de verkeerde. We pakten de bus naar Terminal 1 en daar stond Dylan al met zijn tas te wachten.
Met Dylan erbij reden we naar de Oasis RV Resort om in te checken en vanaf daar een uber te pakken naar het Bellagio Hotel op de strip waar we Rens en Leon oppikten om te gaan eten. Dit deden we op de foodcourt in de Venetian, waar we binnen eerst langs de grachten met gondels waren gelopen.
Na het eten staken we over naar de Mirage waar we buiten de vulkaanuitbarsting aanschouwden die ieder uur plaatsvond en liepen daarna verder naar New York New York. Onderweg stopten we om bij de fonteinenshow van de Bellagio te kijken. Het was inmiddels 10 uur 's avonds en nog steeds 35 graden.
In New York New York waagden Leon en Dylan zich aan het gokken terwijl de rest zich vermaakten in de grote arcade.
Hier vond een kleine gezinsuitbreiding plaats. Jytte en Rens wisten een minion knuffel te pakken te krijgen bij een grijpautomaat en zijn nu de trotse ouders van Viktor.
Om half 12 ging de arcade dicht en besloten we Dylan en Leon te zoeken. Dit duurde nog even in het gigantische casino. Maar uiteindelijk zat iedereen moe en met pijnlijke voeten in de uber terug naar campground.
Een applausje voor Dylan want die heeft het toch maar mooi volgehouden ookal was hij plus 24 uur wakker.