Via Barstow op weg naar Las Vegas

Vroeg op vandaag en na het ontbijt op weg naar Las Vegas. We hebben de route dus in tweeën geknipt en een stop gepland bij Barstow.
De reis verliep voorspoedig, de route was prachtig! Het eerste stuk (opnieuw door de San Joaquinvalley)reden we binnendoor, langs goudkleurige velden, boomgaarden en hagen van oleander. Langs de snelweg passeerden we een olieveld vol ja-knikkers en toen we van Bakersfield richting de bergen reden was er een alternatieve vorm van energiewinning, een eindeloze rij windmolens. We staken de bergen over bij Tehachapi en… reden de Mojavedessert in.
Een landschap waar je stil van wordt! Eindeloze dorre velden, waarvan ook stukken te koop staan (maar wie wil dat nou kopen?). Af en toe een huis, een trailer of een dorpje.
Bij Barstow gingen we op zoek naar een supermarkt. Barstow is één lange rechte brede straat, met aan weerszijden winkels en restaurants (fastfood).  Na de boodschappen nog een klein stukje over de snelweg. De campground lag langs de weg, richting Calico ghosttown.
Tegen drie uur meldden we ons bij de receptie. We kregen onze plaatsen toegewezen en de dame was ook zo vriendelijk om op ons verzoek twee plekken te reserveren op de KOA-camping in Las Vegas, achter Circus Circus.

Nadat we één camper hadden neergezet, reden we met de ander naar Calico-ghosttown. Een verlaten mijnwerkers dorp, dat gerestaureerd was en nu als open luchtmuseum fungeerde. Het was erg warm, we liepen van winkeltje naar winkeltje, wandelden door de voormalige mijn en reden een rondje in het treintje. Omdat het al wat later in de middag was, waren er geen voorstellingen meer. Toch hadden we (mede door de hitte) een idee van hoe het geweest moet zijn om in dat stadje te leven, aan het einde van de 19e eeuw. Zonder airco, zonder elektriciteit, zonder waterleiding.

Terug op de camping liet we ons, met alle andere gasten, in het mini-zwembadje ploffen. Waar we als aardappeltjes konden sudderen in het lauwe water. Er stond een behoorlijk windje, dus als je nat was en uit het water kwam, kreeg je zowaar kippenvel!
Inmiddels was er wat schaduw bij de camper, dus hebben we daar nog even nagepraat en ons voorbereid op Las Vegas, door nog eens goed de reisgids te bestuderen.
Toen de zon onder was, vonden we het genoeg afgekoeld om naar de Jack in the Box te lopen, een wandeling van zo’n vijf minuten. Alweer fastfood dus, maar beter dan koken in deze warmte. We raakten nog even aan de praat met een vriendelijke trucker.

In de camper draait de airco op volle toeren, heerlijk koel is het hierbinnen dus. Slapen zal geen probleem zijn, morgen vertrekken we naar Vegas!