Castro Valley

Maandag 12 juli

Na het ontbijt met  veel muffins in verschillende smaken,croissants,  bagels, pap,  voorverpakte omelet (die echt wel lekker smaakte), koffie, thee, sap en vers fruit, konden we Cruise America bellen om te vragen hoe laat we onze camper konden ophalen. Om 14.00 konden we er terecht.
Nadat we alles hadden ingepakt checkten we uit en informeerden we naar de shuttledienst naar de BART, de metro van San Francisco. Plan was om met de metro naar Cruise America te gaan, vlakbij het bedrijf was ook een station. We vroegen aan de ook nu weer uiterste vriendelijke en behulpzame dame of ze iets meer kon vertellen over de soorten kaartjes en hoe je ze kon kopen.  Toen zij hoorde dat we van plan waren met onze bagage op die manier naar Cruise America te gaan, deed ze ons de suggestie om met een minivan naar de plaats van bestemming te reizen. Met de metro kost al snel 12 dollar pp. En als je uitstapt zul je waarschijnlijk nog een taxi nodig hebben voor het laatste stuk.
Als je een minivan bestelt, word je voor de deur afgezet en het kost je zo’n 60 dollar.
Dat klonk wel heel verleidelijk, dus hebben we haar een taxi/minivan laten bestellen. Deze kwam al na zo’n  tien minuten. De rit verliep heel vlot, waardoor we al rond 11 uur bij Cruise America waren. Het ritje kost ons uiteindelijk wel heel wat meer dan 60 dollar, maar het was wel lekker dat we voor de deur werden afgeleverd, zonder gezoek en gesleep met koffers! We konden buiten in het zonnetje, bij een picknick tafel heerlijk wachten tot twee uur. Om twee uur bleek echter de camper nog niet klaar te zijn. Twee uur werd half drie en… toen konden we eindelijk onze camper meenemen.  Na het invullen van de nodige papieren, moesten we het ding controleren op schade en kregen we een korte instructie.  We kregen onze “personal kits” (handdoeken , lakens, deken) , zochten 5 campingstoeltjes uit en laadden onze bagage in.
Klaar voor vertrek!!
Tegen vier uur reden we het terrein af en konden we gelijk aansluiten in de rij voor de spoorweg overgang om te wachten voor een lange trein. Aan het aantal locomotieven voorop kun je zien of het een lange of een korte trein is.  Deze had twee locomotieven; geen kleintje dus, maar absoluut niet de langste in zijn soort.
In de Safeway supermarkt deden we de nodige boodschappen. Gezien het publiek op de parkeerplaats gingen we niet allemaal naar binnen, om de camper niet onbewaakt achter te laten. We hadden een lijstje, maar… de keuzes die je moet maken, de merken die je niet kent, het vergelijken van de prijzen,  alles bij elkaar kostte het aardig wat tijd. We vergaapten ons aan de hoeveelheid Ben & Jerry’s ijs en zochten eindeloos naar verpakkingen met een kleine hoeveelheid. Na een klein uurtje stonden we weer buiten, met de eerste basisbenodigdheden,  ingrediënten voor een avondmaaltijd en een ontbijt voor de volgende ochtend. Op naar de campground die we hadden gereserveerd.
Nadat we de drukke freeway (die vreselijk hobbelde, zodat alles flink rammelde aan boord van onze camper) hadden verlaten reden we door Castrol Valley. Vrij plotseling lieten we de huizen achter ons en reden we op een prachtige slingerweg, tussen de beboste heuvels door. Wat een rust en wat een mooie uitzichten!
We bereikten onze camping, Anthony Chabot Campground. Er zat niemand in het kantoortje bij de ingang, maar we wisten welke plaats we hadden gereserveerd en konden dus doorrijden.
Onze plek lag op zo’n 200 meter van die ingang, aan een “loop”met nog 4 andere plaatsen. Eeen keurige strook asfalt, waar je achteruit op rijdt, je camper aansluit op water, elektra en een afvoerput.  Hans draaide ons 10 meter lange gevaarte prachtig op zijn plek, even de snoeren en slangen en.. fully hooked up we were!  Naast de strook asfalt stond een prachtige grote picknicktafel en een grote ronde ijzeren barbecue. Hout en houtskool verkrijgbaar bij de parkwachters.

We begonnen met het uitpakken van de koffers en het inruimen van onze spullen. Het model van de camper was een  wat ouder model dan die we op de video hadden gezien. De bagageruimte achterin was anders van afmetingen, zodat het maar net paste om alle lege koffers een plekje te geven.
Toen we klaar waren liepen we naar het inmiddels bemande hokje om te melden dat we er waren. Ook hier weer een heel sympathieke jongeman die ons te woord stond.
Volgens de infoborden leefden hier poema’s (mountainlions) en ratelslangen. Er stonden ook wat instructies onder over wat je moest doen als je er één tegen kwam. Bij de mountainlion stond bijvoorbeeld: If it attacks, fight back. Gelukkig stond er ook bij dat ze eigenlijk nooit in de buurt van de campground kwamen.

Inmiddels was het al weer flink laat geworden, de meiden vielen één voor één in slaap, maar we moesten nog eten. Om 20.30 uur stond er een eenvoudige, doch voedzame maaltijd op tafel (spaghetti met gehaktsaus). Met moeite kregen we ze nog even wakker. Het smaakte goed, maar oh die slaap… Na het eten doken de meiden echt hun bedden in en deden wij nog even de afwas.
We berekenden hoe laat we moesten opstaan om Sandra, Boudewijn en Evie op te halen morgen en gingen toen ook naar bed. Het was 22.00 uur, maar binnen 5 minuten waren we allemaal onder zeil.