Maandag 12 juli, 7.25 uur (lokale tijd)

12 juli 2010

Gisteravond gestopt met het verslag, er kwam geen letter meer zinnig op het scherm. Bovendien lagen alle anderen te slapen, want zodra je op een bed ging liggen was je vertrokken...

Dus, terug naar zondagmiddag 11 juli 14.45 uur  Europese tijd:
De vliegreis. Sommigen van ons (Petra) hadden hier het meest tegenop opgezien en voor anderen was dit één van de hoogtepunten van de trip. Ik moet zeggen, het vliegen op zich viel niet tegen. Het was meer al het hangen en wachten om het vliegen heen waar ik moeite mee had, maar eenmaal aan boord was het prima.
Uiteindelijk zaten Hans en Dagmar bij het ene raam en Evren, Jytte en Petra aan de andere kant. Dit om een "gezinshereniging" van een Deense familie mogelijk te maken. Niet zo'n grote opoffering overigens, want een extra raamplaatsje is erg leuk natuurlijk. Het eerste deel vlogen we over Drente en de waddenzee. Karel en Sylvia, we hebben hard naar jullie gezwaaid!
Al vrij vlot kwam er een eerste maaltijd. Er was zelfs een keuze mogelijk: kip met aardappels (gnocchi) of ravioli in tomatensaus. Het smaakte erg goed.
Daarna was er tijd genoeg om bij te slapen. Met de uitgedeelde dekens en kussens was het best nog comfortabel. De luikjes gingen dicht, zowel die van het vliegtuig als die van ons.
Er werden vier films gedraaid, en alleen Hans heeft één complete film gezien (denkt hij). Langzaam vorderde de tijd, terwijl de kilometers onder ons weggleden. Werk en school waren letterlijk steeds verder achter ons. 
Tegen 20.30 uur werden we toch ietwat onrustig. We hadden gevraagd of ze ons op de hoogte wilden houden van de stand. Maar we hoorden maar steeds niets. Achteraf waren er ook geen scores te melden, maar dat wisten wij niet. Toen we toch maar weer eens informeerden, kregen we na lange tijd antwoord: de verlenging was bezig en het was nog steeds 0-0.
Aan het eind van de vlucht was het nog even spannend. "I think Spain's got it, with 1-0". "There were shootouts"  "I thouhgt she said Spain, but I'll double check". Over de intercom aan het eind: "The last news I've heard was that they we're in the extra time.. (stilte) ... Oh, they've only just finishedd, its's Spain with one goal"  Het was inmiddels tegen middernacht Nederlandse tijd, dus dachten wij inderdaad aan penalties. Maar dan klopte de stand niet!
Raar wat afstand en tijd met je doet: we waren teleurgesteld, maar het was toch wel heel ver weg. De hype was er niet, er was ook niemand om dat mee te delen.
Op het vliegveld moetsen we nog in de rij voor de douane. Weer een paspoort scan, onze vingerafdrukken werden afgenomen en we moesten op de foto. De koffers waren er toen al, dus dat ging vlot. Na een belletje naar het hotel werden we opgepikt door de shuttlebus en toen waren we om ongeveer 18.00 uur lokale tijd bij het hotel.
Eenmaal in onze kamers bleek dat we een bed te weinig hadden. De reactie was allervriendelijkst en supersnel: we werden meteen omgeboekt naar twee andere kamers.
En toen het ons niet lukte om Cruise-America te pakken te krijgen, stonden ze ons uiterst vriendelijk te woord, belden ze zelf (het bedrijf was al dicht) en legden ze uit hoe het zat met het nummer.

Toen dat probleem opgelost was, gingen we toch nog even op zoek naar iets te eten. Weliswaar hadden we aan het einde van de vlucht nog een broodje gekregen, maar om het nieuwe ritme meteen op te pakken en omdat we op de één of andere manier toch ook wel weer wat lustten, gingen we op zoek naar een typisch Amerikaanse eetgelegenheid. Het restaurant bij het hotel had ook een prima menukaart, maar het was toch niet wat we zochten. De meiden hadden een duidelijke voorkeur voor fastfood. Dus gingen we op weg. En och... wat een mazzel toch! recht voor het hotel: een Mc Donalds! Even werd het moeilijk, want er was ook een KFC (kentucky Fried Chicken) naast het hotel, nu moesten we kiezen. Het werd de Mac.
Een zeer goedlachse meneer (are you from Holland? Well then you've lost hahaha) nam onze bestelling op. (yes, that's the classic American menu: a Big Mac menu!). Al snel kwamen we erachter dat small hier is wat thuis medium is, dus hadden we eten genoeg en geen plek meer voor ijs.
Nu wilden nog maar één ding: slapen! Natuurlijk hebben we nog even stoer de computer aangezet. Even kijken wat er op internet te vinden was over de wedstrijd, even proberen of we de weze weblog konden bijwerken. Maar het bed was magnetisch... We lagen er om 21.30 uur in en sliepen meteen! Niet gek als je bedenkt dat het toen thuis inmiddels 05.300 uur 's morgens was!

Vanaf half zeven 's morgens werden we vanmorgen één voor één wakker.
Het is nu 08.00 uur en we gaan ontbijten, dan bellen met de camperverhuur centrale en dan  richting metro.

11 Reacties

  1. Lia:
    12 juli 2010
    Niet leuk hé van de man van Mac. met z'n opmerking.
    Zijn jullie evengoed een beetje bijgekomen van de reis en het slapen? Hier is het nog wat aa de warme kant met af en toe buien. Hebben jullie de camper al?gr. en doe voorzichtig en de fam. van Stuyvenberg.
  2. NIco,Marieke:
    12 juli 2010
    We zijn gewoon genaaid door die $#%^^$ engelse scheidsrechter!!!
  3. boudewijn:
    13 juli 2010
    Jeetje, wij hebben dezelfde mac ontdekt en een iets kleiner menu gekozen. Het zwembad was ook een verademing na de lange zit in het vliegtuig. We hebben ook een pasta naar binnen geschoven, wat witvis met rode zoetzuursaus, een bakje sla en mie/sla. later kwam er nog een bakje fruit, een cakje en een soort opgeklopte slagroom/ijs of zoiets met van die cakeballetjes met room gevuld. Aangekomen werden we ook uitvoerig gescreend. veel papieren thuis ingevuld voor de douane, maar daar werd niet naar gevraagd. Na de douane met de lift eerst naar beneden daarna per etage omhoog om zo op het dek te komen met de shuttle bussen. Gebeld dat ging prima, laat ik zeggen, naar Nederland gebeld. Hans heb ik ook geprobeerd, maar daar wilde mijn toestel niets van weten. sorry Hans. Nu ik het vet van de real american diner wegveeg, ga ik maar eens op pad naar mijn hacienda (of zoiets)
    Hans jij hebt je eerste mijlen erop zitten en waarschijnlijk de eerste gallons in je mobilhome gegoten. Tja, een halve dag in de states en je verAmerikaansed helemaal.
  4. Marieke:
    13 juli 2010
    Wat fijn dat jullie er nu zijn en nu daar rondrijden. Jullie hebben er lang genoeg op gewacht. wat een reis! Maar nu leven als Amerikanen...sit back en relax en lekker veel eten.
    Bedankt voor de berichten en foto's! leuk om mee te kijken.
    PS voetbal was zenuwslopend. Maar ze hebben echt gevochten. Internationale media zijn negatiever over Nederland maar dat is niet eerlijk. Spanje probeerde Nederland kaarten aan te naaien (veel vallen) en dat lukte, met dank aan de scheidrechter. Die bleef fluiten en had moeten laten spelen. Zeg dat maar in de Mac
  5. Hella:
    13 juli 2010
    Gelukkig is de reis goed gegaan!. De computer van oma Betty is meteen in een stress geschoten nu Hans weg is en we krijgen hem nog niet aan de praat :-(
    Opa Jan heeft een skeletscan gehad waar gelukkig niet veel erg verontrustends uitkwam (om botkanker uit te sluiten). Men denkt nu aan symmetrische ontstekingen van de gewrichten. Verder onderzoek naar de oorzaak volgt nog. Voorlopig verder op stevige pijnstilling. Belangrijk is dat hij het er best naar zijn zin heeft en al melige geintjes maakt met de zusters. Voorlopige(!) onstslagdatum is gesteld op 21-7. Vandaag de intocht van "het oranje-elftal" maar er zijn minder mensen op de been dan verwacht. Nog maar twee dagen werken en dan........
  6. Tinok:
    14 juli 2010
    Hey San en Bouw (sorry hans en petra ik misbruik jullie blog even)

    Fijn te lezen dat jullie veilig aan de andere kant van de plas zijn. Eten klinkt goed maar niet zo lekker als op de Couperuslaan. Veel plezier deze dagen, ben benieuwd naar de volgende avonturen
    Hier alles goed op noodweer en warmte na.
    grzzz Tinok
  7. Esther:
    14 juli 2010
    Hoera, jullie zijn veilig aangekomen!
    Vond Evie de reis ook goed gaan, of was het wel erg lang voor haar?
    Hebben jullie al mooie dingen gezien? We zijn erg benieuwd! Hier is het nog steeds 30 graden en we doen zo rustig aan mogelijk!
    Dikke kus, David en Esther
  8. Sylvia Huijsmans:
    15 juli 2010
    Lieve Schatten,

    We maken ons vreselijk zorgen want we hebben geen berichten meer binnen gekregen. Eergisteren niet (dinsdag 13, gisteren niet) en vandaag, donderdagmorgen (15 juli)géén teken van leven.
    Als jullie het druk hebben en naar je zin, hartstikke fijn, laat dat dan even weten. Meer hoeft niet.

    Veel liefs van Karel en Sylvia.
  9. Lia:
    15 juli 2010
    Ik ben het helemaal met Sylvia en Karel eens, ben ook erg bezorgd. M'n p.c staat al s'morgens om 8.00 al aan. heel veel groetjes.Lia
  10. Peter de Rijk:
    16 juli 2010
    Hoi vakantiegangers,

    Net Sandra telefonisch gesproken. Jullie hebben het enorm naar de zin en genieten met volle teugen.
    Hier gaat het ook goed en zijn ons voor de trip naar Oostenrijk aan het voorbereiden. Nynke en Chris zijn reeds vertrokken om onze komst bij Steffi vast aan te kondigen. Esther heeft wat spullen gebracht; zodat zij wat meer ruimte in de auto hebben voor Faab en Mende. Veel plezier en niet teveel big mac's verorberen.

    Peter en Rita
  11. Esther:
    17 juli 2010
    hoi allen,

    Zeker fijn dat jullie het zo lekker hebben! Gaan jullie al richting Las Vegas? Geniet lekker verder hoor! Hier gaat alles goed! Wij gaan ook morgen richting Oostenrijk, we hebben mijn mobiel mee dus we zijn gewoon bereikbaar. Liefs en heel veel plezier weer! David en Esther