Zondag 11 juli, 14.45

Op Frankfurt duurde het even voor we uitgevonden hadden bij welke gate we moesten instappen voor onze aansluiting  naar San Francisco. De mededelingenborden kwamen niet verder dan A, maar ja, als er een A 1 t/m een A 65 is, ben je daar niet zo mee geholpen. Gelukkig kon een vriendelijke mevrouw aan de informatiebalie ons verder helpen. Zij verwees ons naar de juiste gate: A59.
We scoorden een broodje en wat drinken en installeeerden ons opnieuw. Er ontstond echter al snel weer wat onrust bij Hans, omdat er nog steeds geen info op de mededelingen borden stond. Zaten we wel goed? Volgens een meneer van United Airlines niet: A63 moest het zijn.
Daar aangekomen was het inchecken voor een andere vlucht bezig. De dame daar achter de balie verwees ons toch weer terug naar A59.
Terug naar waar we vandaan kwamen dus. Inmiddels begon de vermoeidheid ons parten te spelen, dus echt vrolijk werden we er niet van. En zeker niet omdat er nieuwe onrust ontstond. Er werd omgeroepen dat de vlucht overboekt was. Ze zochten mensen die vrijwillig hun plek wilden afstaan en later deze dag via Washington naar San Francisco wilden vliegen. Uiteraard tegen een riante vergoeding. Zo riant dat weer nog even serieus over hebben nagedacht: iets later aankomen en daarmee een flink bedrag opstrijken; eigenlijk zou je het moeten doen! Maar ach, we waren al zo lang wakker en hoe moest het dan met camper, en nog vele andere beren op de weg, maakten dat we niet onze vinger hebben opgestoken. Wij wilden met deze vlucht mee. En ook nog op de plaatsen die we via internet hadden gereserveerd! We gingen dus meteen ook in de rij, ook al werd er niet geboard, maar werden er alleen maar boardingpassen uitgedeeld.
Wij hadden een mooie print van internet, maar door alle onrust zijn we toch in de rij gaan staan.
Maar goed ook, alles werd gescand en langs magneetstrips gehaald. Vervolgens kregen we een "echte" ouderwetse boardingpas. Maar wel met de juiste, dat wil zeggen door ons gereserveerde, stoelnummers.
Niet lang daarna begon het boarden echt. Na nog wat vragen (wat ga je doen, heb je mensen gesproken op de luchthaven, die je iets hebben gegeven, enzovoort), konden we eindelijk aan boord.
Het hele vliegtuig was vol. Tot op de laatste stoel werd bezet. Het duurde dus even voor we daadwerkelijk konden vertrekken, maar om 14.45 uur stegen we dan toch op! 45 minuten te laat, maar dat ben je ook zoweer  vergeten. Bovendien hebben we de wind mee, dus zullen we gewoon op tijd in San Francisco arriveren.